در آغازین روز ورود به ماه چهارم زندگی ...

 سلامت و سعادت و عاقبت به خیری برای میوه شیرین زندگی مشترکمان و حضور در جشن تولد صد سالگی محیای عزیزم را آرزو میکنم.

یا حق ...

رضا

از خود بی خودم. این چه حالست خدایـــــــــــــا. گوئی مستم. سرمستی ز فضای عطرآگین پیرامونم.

حالی دارم وصف ناشدنی خدایـــــــــــــــــا.

ای کاش این حال را پایانی نبود. احساس می کنم از در و دیوار شکر به سرم نعمت فرو می ریزد.

بوئی آشنا! یک سال پیش در این ماه پربرکت بود که بزرگترین هدیه زندگیم را از خدا گرفتم.

در خیابان، در تاکسی، در مغازه ...

و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین ...

للعالمین ؟!!

للعالمین !!

وای خدای من !

دیوانه کننده است. می توانی بشنوی و بنشینی ؟!

حسی از درون می جنبد. گوئی فریاد می زند.

بدو ! بدو ! بدو !

به کدام سو ؟

للعالمین !

وای وای وای !

چه حالست خدایـــــــــــــا. چه دویدنی ! چه رحمتی !

وای خدای من ! للعالمین !

بوسه ای بر جان جانان !

چه حــــــــــــــــــــــالی !

رمضانیان التماس دعا ...